มีเรื่องอัพบล็อกแล้ว XDDD สแกนดองลืม... ว่าจะกรี๊ดใส่บล็อกตั้งแต่เกือบสองเดือนก่อน แต่ดันลืมจนเล่มใหม่จะออกอยู่ไม่กี่วันนี่แล้ว ^^;;

เรื่องพ่อยอดชายนายเซย์อิจินั่นเองค่ะ หึๆๆๆ

ความเดิม : ตอนหนึ่ง || ตอนสอง-สาม

Sayounara, to Kimi wa Te wo Futta มาถึงตอนสี่ (พอถึงตอนหน้าคือตอนที่ห้าก็น่าจะรวมเล่มได้ 1 เล่มนะ :D แต่สำหรับเนื้อหาคงจะเท่ากับประมาณครึ่งเล่มของฉบับนิยาย...คิดว่านะคะ ^^) ซึ่งในตอนนี้ เซย์อิจิยังน่าทึ่งเหมือนเดิม จากที่ชั่วอยู่แล้ว ได้พัฒนาเป็นชั่ว+เลว+เห้-ทีเดียว ^^

ต่อจากตอนที่แล้ว...

เซย์อิจิกับมาริไปเดินเที่ยวร้านแบรนด์เนม...แน่นอนว่าการคบกับสาวป๊อบอย่างมาริย่อมมีค่า maintenance สูงเป็นธรรมดา เซย์อิจิซึ่งกรอบแกร่บเต็มทีเพราะเดือนนี้จ่ายค่าดูแลไปเยอะแล้วจึงไม่ได้ตามใจมาริอย่างเคย ทำให้มาริชักสีหน้าเซ็งอย่างปิดไม่มิด (แต่ก็ยังพามาริไปกินร้านหรูๆ ต่อนะ โดยมารินั่งหน้าบูดกินอย่างเสียมิได้นั่นล่ะ)

ต่อด้วยโรงแรมตามปกติ แต่ว่าครั้งนี้เซย์อิจิได้เรียนรู้อย่างเจ็บแสบว่ามาริไม่ใช่หมูในอวยอย่างที่คิด... หลังจากที่เจ้าหล่อนแสร้งจี๋จ๋าบอกให้เซย์อิจิถอดเสื้อผ้าก่อนสิจ๊ะ ตะเอง...เจ้าหล่อนก็

 "จะกลับล่ะ วันนี้ไม่มีอารมณ์ ไม่ลงทุนแล้วยังจะหวังผล ก็อย่างนี้ล่ะนะพวกผู้ชาย" พูดแบบนี้แล้วสะบัดก้นออกจากโรงแรม ทิ้งให้เซย์อิจิยืนบื้อ มึนตึ้บทั้งโป๊ๆ ก่อนจะนึกได้ว่า...ยังมีของตายอยู่อีกคน...

โทรตามเคย์สึเกะ... เคย์สึเกะก็ดีใจหายรีบกระหืดกระหอบมาหา พลางขอโทษที่ปล่อยให้รอเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะเขาไม่ค่อยคุ้นกับถนนหนทางแถบนี้ ข้างฝ่ายเซย์อิจิไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น-

-ระบายความโกรธทั้งหมดที่มีกับมาริลงที่เคย์สึเกะทันที เคย์สึเกะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เวลาผ่านไป กว่าจะได้สติอีกทีร่างกายของเคย์สึเกะก็บาดเจ็บยับเยิน (...จขบ.ไม่ขออฺธิบายรายละเอียดแต่ขอเรียกว่าฉากข่มขืนก็แล้วกัน ... ซึ่งสไตล์ของโคโนฮาระประมาณไหน พวกเราคงจะพอคุ้นกันบ้างแล้ว -_-""")

เซย์อิจิสำนึกผิดบอกขอโทษขอโพย ใช่ว่าเคย์สึเกะจะไม่เจ็บปวด แต่เจ้าตัวก็ยกโทษให้อีกตามเคย -"-

และทั้งคู่ก็คบกันต่อ -"- เวลาผ่านไปอีกพัก ... ถึงคราวบำรุงรักษาครั้งใหญ่อีกหน (แน่นอนว่าเซย์อิจิมันยังไม่เลิกคั่วสอง) เซย์อิจิรับปากมาริว่าจะพามาริไปพักผ่อนตากอากาศทั้งที่ตัวเองกำลังกรอบ แต่ด้วยมารยาชายโฉด เซย์อิจิหาเงินมาเพื่อการณ์นี้จนได้

-เหตุการณ์ระหว่างอยู่บนเตียงกับเคย์สึเกะ-

//ถ้าเป็นเคย์สึเกะอาจจะมีก็ได้ ต้องลองดู แค่ขอยืมเท่านั้นเอง// คิดพลางแสร้งตีสีหน้ากลุ้มใจ

 เซย์อิจิ : คือว่าอาทิตย์หน้าเพื่อนๆ จะไปเที่ยวอนเซ็นกันล่ะ แต่ฉันคิดว่าจะไม่ไป... //ถามสิว่าทำไม//

เคย์สึเกะ : ทำไมล่ะ?

เซย์อิจิ : ไม่มีเงินน่ะ ก็อยากไปนะ ทุกคนก็ชวน แต่ว่า...

เคย์สึเกะ : งั้นให้ฉันช่วยมั้ย?

เซย์อิจิ : *ซุกผ้าห่ม* ไม่เอา...ไม่เป็นไร

เคย์สึเกะ : ขอโทษนะ ฉันพูดให้รู้สึกไม่ดีหรือเปล่า?

เซย์อิจิ : *โผกอดเคย์สึเกะ*ปะเปล่า ไม่ใช่นะ! ไม่ใช่อย่างนั้น! เรื่องนี้ฉันมันไม่ดีเอง...

เคย์สึเกะ : *ยิ้ม* เดือนหน้าวันเกิดเซย์อิจิพอดีนี่เนอะ งั้นฉันให้ของขวัญล่วงหน้าก็แล้วกัน เที่ยวให้สนุกเถอะ ไม่ต้องคิดมากนะ

เซย์อิจิ : *ทำสีหน้าเกรงใจสุดๆ ก่อนตกลง*

-*-  สะตรอเบอแหลตุ๊กตาทอง

ขออธิบายนิด ตอนนี้เคย์สึเกะทำงานเป็นพนักงานโรงแรมธรรมดา ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนะคะ แต่ที่มีเงินเก็บเพราะเจ้าตัวสมถะเท่านั้นเอง เซย์อิจิซะอีกที่ปกติแล้วมีรายได้มากกว่าเคย์สึเกะเยอะ แต่หมอนี่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแบบที่เห็น -"-  

ในที่สุดก็ได้ไปเที่ยวกับมาริ (ด้วยเงินจากน้ำพักน้ำแรงของเคย์สึเกะ) แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ครั้งนี้เซย์อิจิมาเป็นคนรับใช้ดีๆ นี่เอง! ต้องหาของสาระพัดมาประเคนเอาใจ แอ้มก็ไม่ได้แอ้ม (มาริปูฟูกห่างหนึ่งเมตรแถมยังขีดเส้นห้ามผ่าน ปล่อยให้เซย์อิจิเข้าห้องน้ำช่วยตัวเองอยู่ทุกคืนๆ) ทั้งที่เขาเป็นสปอนเซอร์ออกค่าใช้จ่ายทุกสตางค์แดงตลอดรายการ แถมอะไรก็ไม่ร้ายเท่าตอนท้าย หลังจากกลับจากเที่ยวและพาเจ้าหญิงมาส่งถึงที่ เจ้าหล่อนบอก "ไปนะ" พร้อมสะบัดหน้า หันหลังขวับโดยไม่กล่าวคำขอบคุณแม้แต่คำเดียว!!!

...แต่ว่า... ทำไมนะ? ทั้งๆ ที่กำลังโมโหมาริสุดๆ แต่เซย์อิจิกลับคิดว่าถ้าต้องเลิกกับมาริเสียเดี๋ยวนี้ เขาก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจเลยสักนิด

ตอนนี้...เขาอยากพบเคย์สึเกะ...

ถ้าเป็นเคย์สึเกะล่ะก็ จะต้องยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เขาอยู่เสมอแน่ๆ

คิดแล้วรีบไปหาเคย์สึเกะที่อพาร์ทเม้นท์ เซย์อิจิเปิดประตูห้องพลางนึกภาพเคย์สึเกะยิ้มต้อนรับตัวเอง ลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมเอ่ยว่า "กลับมาแล้วเหรอ เซย์อิจิ" เหมือนที่ได้เห็นเป็นปกติทุกๆ วัน

...

...

หากทว่า

...

"...เคยสึเกะ...?"

...

หึ

หึๆๆๆๆ

ว่ะฮ่ะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

วันนี้ที่รอคอย คริๆๆ

TBC ->ergo vol.5

ปิดท้ายด้วยข่าวค่ะ :D

หลังจากเป็นหนังสือเก่าขาดตลาดมาหลายปี Sayounara, to Kimi wa Te wo Futta ก็มีรีปริ๊นท์อีกครั้งพร้อมปกแบบใหม่ โดยจะวางขายวันที่ 20 มิ.ย.นี้

รายละเอียดใน amazon.co.jp >> http://www.amazon.co.jp/gp/product/4883863522/

(สงสัยว่าดอกโมขุเรนจะมีความหมายบางอย่างในเรื่องนี้ เพราะเห็นวาดประกอบอยู่ในภาพเปิดทุกๆ ตอน และภาพปกทั้งแบบเก่าและใหม่ก็มี แต่เท่าที่เจอแบบชัดๆ ในการ์ตูนมีอยู่ช็อตเดียว คือเป็นดอกไม้ที่ปลูกอยู่หน้าบ้านเซย์อิจิ-หมายถึงบ้านที่อยู่กับแม่สมัยเรียน-เท่านั้นเองแฮะ)

...

...

...

Edit: 

ขอนอกเรื่องค่ะ เผื่อมีใครช่วย XDDD

คือจขบ.อ่านเอนทรี่แนะนำที่นี่บางเอนทรี่แล้วเจอสำนวนไม่รู้จักล่ะ คือ แช่แฟ้บ กับ ซากอ้อย

อยากจะทราบว่ามันหมายถึงอะไรคะ ^^;; (ดูเหมือนทุกคนจะทราบกันดี มีท่านหนึ่งถามเหมือนกันแต่ไม่มีคนตอบแฮะ คาดว่าคงคิดกันว่าเป็นสำนวนที่รู้กันอยู่แล้ว) มันเป็นสำนวนในเน็ตใช่มั้ย แล้วใช้พูดกันจริงๆ หรือเปล่า คือคนรอบตัวจขบ.ไม่มีใครพูดแฮะเลยสุ่มไม่ได้ สำนวนบางอย่างที่คิดว่าดัง แต่ความจริงสำหรับคนไม่ค่อยใช้เน็ตเค้าก็ไม่รู้จักนะ เช่น คำว่า "เกรียน" คำนี้คนใช้เน็ตคุ้นเคยดี แต่เพื่อนจขบ.ก็ไม่รู้จักล่ะ ^^

ขอบคุณค่ะ ^o^